سرزمین مادری

              یاد دو سالگی  پری شاد که بخواب را بتاپ تلفظ می کرد...

بتاپ جانم
كه تا تو تاپيده مي كني
من خواهم تابيد
بتاپ ماهم      كه تا تو مي تاپي
از روزن ديده
تا فراسو خواهم تابيد
بتاپ گل كوچك همسفر تنهاي من
كه تا تو اينجا مي تاپي
چراغ مسكن بي رونق من
جاويد است
 با تو و در آغوش معصومانه تو
تا ابد خواهم تاپيد!
در يادواره اين لحظات پاك
آنچنان بر قرارم كه هيچ خصمي ياريگرم نيست
بتاپ سوگل شيرين بو  سِتانم:
تو تنها دليل ماندگارم ،  در اين ظلمتكده بي روح اجباري
تو شهسوار پاسخ سئوالات بي جوابي
تو  اميد  فرداي  باقي   ادامه اي
با تو خواهم تاپيد
بي خبر از شيون قناري  و زوزه  ددمنشانه  ابليس تلخ
با تو خواهم تابيد.

نه در سر اندیشه ای و راهی ، نه در کلام گفتاری
نه شکوِه ، نه شوری و نه ذره امیدی
تنها با روزهای گذشت ، دلخوش می نوازم هر لحظه به تاری
نه اشکی ، نه لبخندی ، نه سکوت و نه فریادی .
خوب می دانم لحظه هایت را ،خوب می دانی شکوه هایم را .
هنوز در خوابم ، توهمی ست نا ماندگار 
هجرت بهار از دشت بی کسی
نه سرودی ست اینجا ، نه مرثیه ای
هیچ روشنم نمی گردد نقطه ایستادنم 
هیچ ندانم ز کدامین سو در پی ات آیم
نگاهمان اینجا به این ابرهای بخیل آسمان است
و زمزمه کنان کاش که ببارد ، کاش که بباری
نه اندیشه  و راهی ، نه کلام و نه گلایه ای
نه به این گره کور امیدی
امید که فقط بمانی ، در هر کرانی